Ustawa z dnia 27 lipca 2002 r. o szczególnych warunkach sprzedażykonsumenckiej oraz o zmianie Kodeksu cywilnego implementuje na grunt polskiegoporządku prawnego Dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady nr 1999/44 z dnia25 maja 1999 r. w sprawie określonych aspektów sprzedaży i gwarancji na dobrakonsumpcyjne, którą w doktrynie uważa sięza „kamień węgielny” dlaeuropejskiej części szczegółowej prawa zobowiązań, a także jako przyczyekdla europejskiego prawa kontraktów jako część jednolitego europejskiegokodeksu cywilnego.
Ustawa o sprzedaży konsumenckiej stanowi element „systemu” prawa ochronykonsumenta, wprowadzając tym samym zróżnicowanie regulacji w zakresieodpowiedzialności sprzedawcy, której podstawę stanowi przesłanka niezgodnościtowaru z umową sprzedaży konsumenckiej w miejsce tradycyjnej (obowiązującejna gruncie Kodeksu cywilnego) rękojmi za wady rzeczy, a ponadto instytucjętzw. gwarancji komercjalnej.
Komentarz do ustawy o sprzedaży konsumenckiej skierowany jest do wszystkich,bowiem „wszyscy jestesmy konsumentami”. Natomiast przedstawienie przepisówustawy w świetle regulacji prawa wspólnotowego oraz prawa międzynarodowego możestanowić intreresujące studium dla przedstawicieli doktryny prawa i praktykóworaz inspirację dla legislatora w kontekscie dążenia do ujednolicaniaeuropejskich systemów prawa cywilnego.