Pod wpływem zmieniającego się otoczenia banki centralne starają się usprawnić prowadzoną przez siebie politykę pieniężną. Dlatego poszukując odpowiedzi na nowe wyzwania, korzystają z teorii ekonomii. Jak się jednak okazuje, dotychczas wykorzystywane modele są coraz mniej przydatne, teoretycy wciąż muszą opracowywać lepsze metody odwzorowania i analizy rzeczywistości. Znalezienie właściwych odpowiedzi staje się wyjątkowo trudne, jeśli nowym, istotnym zmianom strukturalnym towarzyszy zmiana charakteru cyklu koniunkturalnego.

W książce przedstawiono kierunki badań nad polityką pieniężną w kontekście przemian we współczesnej makroekonomii. Poszczególne rozdziały poświęcono m.in.:

kryzysom finansowym,
kosztom dezinflacji,
skuteczności polityki pieniężnej,
dylematom strategii bezpośredniego celu inflacyjnego,
związkom między zmianami strukturalnymi a polityką pieniężną,
demokratycznej kontroli nad polityką banku centralnego,
poszukiwaniu optymalnej reguły polityki pieniężnej,
polityce antyinflacyjnej.